۱۳۹۰ تیر ۱, چهارشنبه

سه رباعی از خیام


دیشب یک نسخه الکترونیکی از رباعیات خیام را می خواندم، در بین رباعی های که در این نسخه آمده بود  سه رباعی که در زیر می آید به نظرم جالب و پر مفهوم  و به ذوق و سلیقه ام برابر آمد. به همین خاطر وسوسه شدم که آنها را در اینجا بگذارم.

  1.  
دوران جهان بی می و ساقی هیچ است
بی زمزمه ساز عراقی هیچ است
هرچند در احوال جهان می نگرم
حاصل همه عشرت است و باقی هیچ است 

  1.  
گویند کسان بهشت با حور خوش است
من میگویم که آب انگور خوش است
این نقد بگیر و دست از آن نسیه بدار
کآواز دهل شنیدن از دور خوش است
  1.  

می نوش که عمر جاویدانی این است
خود حاصلت از دور جوانی این است
هنگام گل و مل است و یاران سر مست 
خوش باش دمی، که زندگانی این است

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر